Ja, afgelopen 25 november was het eindelijk zo ver. Pascal ging met Sandra trouwen!!!

 

Voor ons was het wel even raar, want de hele huiskamer was vol met mensen die we niet kenden!

2 van die mensen bleven ook nog logeren. En omdat Pascal en Sandra de huwelijksnacht weg waren, moesten zij op ons passen. We waren dus weer blij dat Pascal en Sandra weer terug waren de volgende dag.

 

Helaas gingen ze een paar dagen later wéér weg. Dit maal 2 nachtjes, en toen hebben de buren op ons gepast. Ze hebben goed hun best gedaan om met ons te spelen, maar we zijn nogal eigenwijs, en we willen eigenlijk alleen maar met Pascal spelen, en af en toe met Sandra.

na 3 lange dagen waren Pascal en Sandra weer terug, we hebben toen maar flink met ze geknuffeld, in de hoop dat ze niet weer zomaar weggaan. Helaas heeft dat knuffelen niet geholpen want na een paar dagen gingen ze wéér 2 nachtjes weg!!!

Ook ditmaal hebben de buren opgepast, en nu hebben we ze maar beloond voor hun moeite door toch maar even met ze te spelen.

 

Toen vervolgens Pascal en Sandra weer terug waren, stond er ineens een kerstboom(pje) in de kamer.

Na even te hebben gesnuffeld, waren we ook hier weer gewend aan. En gelukkig zijn Pascal en Sandra toen thuis gebleven.

 

Thoogun is nu een schootkat aan het worden. Hij zit nu bijna elke dag bij Pascal op schoot. Bij Sandra wil hij niet op schoot, behalve in bed, als er een deken tussen zit. Of op de bank onder de deken.

 

Zharnak vindt alles wel best, die knuffelt graag op schoot. (oftewel Sandra zet hem op schoot, en zegt zit, waarna Zharnak netjes gaat zitten, en dan kopjes geeft!)

 

 

Omdat het bijna kerst is, bij deze een "kaartje".

 Sandra heeft hiervoor ons wel een beetje "gemarteld". Zharnak bleef wel erg mooi zitten, maar Thoogun vond het niet erg leuk.

 

Tot volgend jaar!!

 

Thoogun en Zharnak

 

 

 

Gisteren was het zover, Zharnak is naar zijn eerste kattenshow geweest!

Helaas heeft hij niet gewonnen, maar heeft wel Uitmuntend behaald!

 

Zharnak vond het niet erg leuk. En was zelfs een tijdje boos op ons. We mochten hem niet aaien, dan draaide hij de andere kant op.

Ondanks dat hij het niet leuk vond, heeft hij zich toch uitstekend gedragen, hoewel hij wel bij de keurmeester op de schouder wilde klimmen om te kunnen ontsnappen.

Uiteindelijk heeft Zharnak zich er bij neergelegd.

Maar we gaan nooit meer met hem naar een show nu.

 

Het blijkt dat zijn "middenblauwe" kleur "uit de mode" is. Ze willen nu meer het lichtblauwe, wat Thoogun wel heeft, evenals het koppie van Thoogun. Hoewel sommige Britse Kortharen eruit zagen als Perzen!!!

Dus helaas heeft Thoogun een wit vlekje op zijn staart (en nee dat gaan we niet verven :)), maar anders was hij een goede kat geweest nu. Maar Thoogun is daar ook veel te bangig voor.

 

Het keurrapport was als volgt:

 

Al met al zijn wij natuurlijk hardstikke trots op Zharnak!

 

 

Groetjes, Sandra

2 weken geleden moesten we weer naar de dierenarts. De jaarlijkse controle + entingen.

De dierenarts vond het zo leuk dat er Britse kortharen waren dat hij ons eigenlijk al als eerste wilde helpen, maarja voorkuipen is niet zo netjes natuurlijk. Dus we moesten nog even wachten met een paar hondjes.

Zharnak vindt dat wel erg interessant, als hij in de tuin zit loopt er namelijk ook elke dag een bulldog(je) langs. Zolang er een hek tussenzit vindt Zharnak dat best leuk. En die Bulldog ook! Als Zharnak gaat mauwen, gaat de Bulldog soort van huilen. En kijkt zelfs héél lief naar Sandra om te vragen of Zharnak buiten het hek mag.

 

Toen we eindelijk aan de beurt waren bij de dierenarts was eerst Thoogun aan de beurt. De dierenarts begon gelijk te knuffelen, want hij vond Thoogun toch zo mooi! Enige probleempunt bij Thoogun is dat hij ontstoken tandvlees heeft. Dus sinds 2 weken zit Sandra elke dag de tanden te poetsen van Thoogun. Voor Thoogun niet zo leuk, maar helaas moet het. Er zit nu namelijk al verbetering in!

Bij Zharnak begon de dierenarts ook weer te knuffelen, en vertelde hij dat Zharnak showwaardig is! Dat hij best een goede kans heeft om te winnen!

 

Aangezien een andere dierenarts dit vorig jaar ook al vertelde, besloten Pascal en Sandra op zoek te gaan naar een show. Gewoon even informeren, kijken wat het allemaal is.

De eerste die dichtbij is is van de Brits Korthaar Club, en na een heleboel vragen te hebben gesteld, is er besloten dat Zharnak voor de eerste keer mee gaat doen!

 

Het is gelukkig een middag, en niet een hele dag. We zijn dan ook erg benieuwd hoe Zharnak gaat reageren, omdat hij normaal heel sociaal is naar andere dieren. En of Sandra hem fatsoenlijk naar de jury kan krijgen, zonder dat hij "omhoog"  klimt (hij klimt altijd op de schouders)

 

5 juni is het zover, dus wie weet!

 

Bij deze nog een mooie foto van onze Britten.

 

Ja de titel zegt het al: We zijn 3!!!

Alleen waren Pascal en Sandra helemaal vergeten dat we jarig waren afgelopen vrijdag.

Sandra dacht namelijk dat we morgen jarig zijn. Nu is het wel zo dat Sandra door haar operatie wat vergeetachtig is en dingen door elkaar haalt. Dus toen ze ons savonds een blikje gaf ipv brokjes (normaal krijgen we om en om) hebben het haar (en Pascal) maar vergeven.

 

We mogen nu ook regelmatig naar buiten in de achtertuin. Thoogun vindt het nog wel een beetje eng, maar Zharnak vindt het geweldig. Het liefst blijft die buiten, vooral als dat zonnetje schijnt.

Het gras is nog wel een beetje eng, maar zodra hij er eenmaal op staat loopt hij zo door de hele tuin.

Helaas mogen we nog niet zonder toezicht naar buiten omdat er aan 1 kant nog geen schutting staat. We zouden anders dus 4 tuinen door kunnen lopen!

Zharnak loopt ook graag de voordeur uit, maar dat doet Sandra liever met een tuigje om.

Hopelijk komt de schutting snel, zodat we zonder toezicht lekker kunnen zonnen!

 

Een ander nieuwtje is dat Pascal en Sandra eindelijk gaan trouwen!!! Eindelijk na ruim 11 jaar ging Pascal overstag. Sandra is helemaal blij natuurlijk en zit al van alles te plannen.

WIj zijn hier natuurlijk ook erg blij mee!

 

Bij deze nog een leuke foto van ons.

tot de volgende keer!!

 

Alweer een jaar bijna ten einde. Een jaar waarin veel gebeurd is.

Helaas moest er weer 1 van de logeerkatten ingeslapen worden. (Dit keer niet door ons, maar door de baasjes zelf)

Lesley slaap zacht!

 

Sandra heeft weer een operatie gehad. Dit keer is de andere helft van haar schildklier verwijderd, weer wegens een tumor (goedaardig) De tumor drukte haar luchtpijp dicht dus ze wilde het graag verwijderd hebben, ook omdat de tumor toch bleef groeien.

Nu moet ze haar hele leven medicijnen slikken, om het schildklierhormoon te vervangen. Ze moet eerst de goede hoeveelheid medicatie hebben voordat ze weer kan werken, dus Sandra zit al sinds 10 oktober gezellig bij ons thuis!

Thoogun vindt dat heel gezellig, want Sandra heeft het de hele tijd koud en is heel erg moe. Dus ze ligt dan met een deken op de bank, en daar kan Thoogun lekker onder!

 

We willen iedereen een fijne kerst wensen en een geweldig 2011!

 

 

Hallo allemaal!!!

 

Allereerst nog de felicitaties voor cattery Montecatini ivm hun kittens. Wat een kleine bolletjes wol zijn het weer!

 

Wij zijn niet meer zo klein, Sandra noemt ons monsters, omdat we zo groot zijn.

Vandaag kregen we onverwachts onze jaarlijkse check bij de dierenarts.

Sandra belde namelijk en dacht dat ze een afspraak moest maken, maar dat hoefde niet.

Dus wij moesten gelijk in de tas (ze heeft van die handige tassen gekregen van Oma Maartje, waar we goed inpassen)

Bij de dierenarts moesten we even wachten, in het begin vonden we dat niet zo erg, maar later toch wel toen er ineens 2 honden naast ons stonden!

(eerder waren er ook 2, maar eentje daarvan was een kleine puppie, dus die vonden we niet eng)

Iedereen vond ons weer zo mooi. Maarja dat horen we elke keer als we ergens zijn, of als mensen ons zien.

 

Toen waren we eindelijk aan de beurt. Eerst mocht Zharnak. Hij werd helemaal nagekeken en de dierenarts vond hem erg mooi. Goed gebouwd. Ze vroeg zelfs of hij meedeed aan een kattenshow, omdat hij zo'n goede Britse Korthaar is!

Als laatste nog even op de weegschaal, en Zharnak is......... 6,9 kilo! Sandra had veel meer verwacht dus dat valt weer mee.

 

Daarna was Thoogun aan de beurt. Hij kroop helemaal tegen Sandra aan, hij vond het dus een beetje eng.

Ook Thoogun vond ze erg mooi. Vooral zijn vacht. Omdat het nog steeds lijkt dat Thoogun zijn kittenvacht heeft.

Thoogun moest ook op de weegschaal en hij is...... 6,45 kilo! We dachten elke keer dat Thoogun zwaarder was, ook omdat hij er iets dikker uitziet. Maar dat is dus allemaal vacht.

 

Hierbij weer een keer een paar nieuwe foto's!

 

 Zharnak

 Thoogun

Wat waren wij boos vorige week!

We hebben de hele dag gemauwd, en de dag erna ook. Pascal en Sandra waren namelijk onze verjaardag vergeten!

Paar dagen ervoor zeiden ze nog "jullie zijn bijna 2" maar toch vergaten ze het.

Ook ons gemauw hielp ze niet om het weer te herinneren.

Vrijdag zeiden ze ineens, oops vergeten... nohja zeg!

 

Ze hebben het toen maar goedgemaakt met spelen. Want lekker eten hebben we altijd al!

 

Maar we zijn dus alweer 2!

We zijn toch wel een heel stuk gegroeid vergeleken met dat we net bij Pascal en Sandra waren. Sandra gokt dat we nu 7 kilo wegen. (ja ja per stuk)

 

Thoogun heeft een knuffelfactor volgens haar. Omdat hij nog steeds zo lekker zacht is, en ook zo schattig kijkt. Maar Zharnak heeft een ondeugende factor. Hij vindt elke keer wel weer wat hij kan doen.

 

Zharnak lust nog steeds schuimblokken (dat snoep, of hadden we dat hier nog niet verteld??)

Maar als Zharnak schuimblokken ruikt, wordt hij helemaal gek. Als hij dan de verpakking hoort kraken komt hij alweer aangerend.

En hij is helemaal gek van rietjes. Als Pascal en Sandra bijvoorbeeld bij de McDonalds zijn geweest, probeert Zharnak altijd het rietje uit de beker te halen (wat hem vaak ook nog lukt)

 

Thoogun is wat dat betreft wat rustiger. Hij wil zich wel eens uitsloven voor Sandra, maar verder vind hij van een afstandje kijken ook wel erg leuk.

En Thoogun begint steeds meer een schootkatje te worden, nohja bij Pascal dan.

Sandra plaagt hem teveel met kammen, nagels knippen en tanden poetsen. Maar hij vindt het wel fijn om bij Sandra op de bank onder een dekentje te liggen.

 

Nou wij gaan weer verder slapen, Sandra heeft namelijk de deur voor ons opengelaten, zodat we lekker naar boven kunnen. En dan kunnen we heerlijk op bed liggen!!

 

Doeeggg Mauw mauw!

 

En daar zijn we weer!

Het is alweer een tijdje geleden, laatste keer had Sandra een enkelband gescheurd. Ondertussen is ze nog een keer onderuit gegaan (dit keer door de gladheid, en heeft ze alleen een beetje spierpijn)

Ook zijn we verhuisd! Sinds 5 december al!

We hebben nu een groot huis vergeleken met het appartement, we mogen alleen niet zo vaak naar boven.

Dat mag pas als de zoldertrap dicht is gemaakt. Wij weten namelijk hoe we alle verhuisdozen open kunnen krijgen, en hoe we dan alles uit de doos kunnen krijgen, en dat vinden Pascal en Sandra niet zo leuk.

De week nadat we verhuisd waren, dacht Zharnak lekker op de koelkast te kunnen zitten, maar viel toen achter de inbouwkoelkast.

Pascal en Sandra waren toen net weg, dus Zharnak heeft een aardig tijdje klem gezeten. Bij thuiskomst, gingen ze zoeken, maar pas bij het rammelen van de snoepjes hoorden ze een heel zielig mauwtje. Gelukkig wist Pascal dat het onderste plankje los kon, en kon Zharnak er onder uit.

 

Welk nieuws hebben we verder nog meer?

Sandra begint per 1 febr met een nieuwe baan. Ze werkt nu nog bij het UWV, via het uitzendbureau als Servicedesk medewerker, maar dat is niet waar ze voor gestudeerd heeft.

Maar ze gaat per 1 febr beginnen met de functie voorlichting en communicatie bij Vrienden van de Olifant. Ze heeft daar heel veel zin! En als jullie olifanten ook erg leuk vinden, kijk dan eens op de website, je kunt namelijk ook een leuk weesolifantje adopteren! www.olifanten.org

 

Nu zijn jullie weer helemaal bij!

 

Tot de volgende keer! (hopelijk hebben is dan de achtertuin klaar, we willen zo graag naar buiten!!)

 

kattenpootjes van Thoogun & Zharnak

Pascal en Sandra gingen een week op vakantie, dus moesten wij logeren bij de andere 3 katjes.

Dit ging, zoals niet anders verwacht, erg goed.

Maar Thoogun en Zharnak waren ook erg blij om weer thuis te komen.

Zharnak mist zijn vriendinnetje Nouschka wel een beetje. Maar ze zullen elkaar vast snel weer zien!

 

Afgelopen woensdag is Sandra uitgegleden Ze heeft nu haar voet zwaargekneusd, en waarschijnlijk zelfs een enkelband gescheurd.

Nu heeft ze krukken, omdat ze niet op haar voet kan staan, maar daar kan ze nog niet goed op lopen.

Thoogun vind die krukken maar erg eng, en Zharnak ziet het als een nieuw speeltje, en gaat ook heus niet aan de kant als Sandra eraan komt!

Hij geeft de krukken zelfs kopjes! hahaha

 

Hopelijk kan Sandra snel weer normaal lopen, zodat wij weer veel aandacht krijgen!

 

 

Toen ik de vorige blog plaatste was er nog niks aan de hand met Amber...

Maar vanavond waren we een film aan het kijken en ineens viel ze van de vensterbank. Op zich was dat niets raars, omdat ze dat wel eens vaker deed.

Maar nadat ze viel, hoorden we gestommel. Ik dacht eerst dat ze op een andere kat was gevallen, en dat ze nu aan het vechten waren.

Pascal haalde haar achter de bank vandaan, en Amber was helemaal aan het stuiptrekken. Eerst dachten we nog dat ze zich had verslikt, maar dat bleek niet zo te zijn.

Na een paar minuten hield ze op en keek ze heel wazig om haar heen.

Uiteindelijk wilde ze niet meer bij Pascal liggen, en ging ze ijsberen door het huis. Op zoek naar iets... (waarschijnlijk een plekje om te overlijden.. )

 

We belden de dierenarts maar die gaf aan nu niks te kunnen doen, omdat het pas de eerste keer was dat ze zoiets had.

 

Binnen 30/45 minuten kreeg Amber een tweede aanval. Na deze aanval, die veel heviger was, bewoog ze eigenlijk niet meer. (alleen het hoofdje nog)

We hebben direct de baasjes weer gebeld, en daarna weer de dierenarts. Hier konden we direct terecht, dus 10 minuten later zaten we bij de dierenarts.

Amber bleef al die tijd gewoon bij Pascal op de arm liggen, en reageerde erg traag.

 

Er werd een bloedonderzoekje gedaan, en daaruit kwam dat de eiwitten erg hoog was, en de nierfunctie al verslechterd was.

Omdat we haar (half)broertje 2 jaar geleden ook rond deze tijd, hebben moeten in slapen voor FIP, is het vermoeden van de dierenarts dat ook Amber waarschijnlijk FIP had (of FIV)

Ondertussen weer aantal keer gebeld met de baasjes. En ondertussen ging het eigenlijk steeds slechter met Amber. Haar ademhaling werd veel langzamer, en hara ogen gngen bijna niet meer open.

 

Uiteindelijk hebben we, met pijn in ons hart, besloten om Amber te laten inslapen. Want de kans op meer aanvallen, en een slechte afloop was erg groot. Nu hoefde ze niet meer verder te lijden...

 

 

Lieve Amber, we hopen dat je je plekje vind bij alle andere katten, en kom gerust samen met Billy bij ons rondspoken.. Slaap zacht...